Najnowsze wpisy, strona 3


maj 27 2011 centrala wentylacyjna
Komentarze: 0

 Woda tłoczona do dysz  w w komorze zraszania central; wentylacyjnych pod ciśnieniem 1,5 -2,5 atm wypływa przez otwory o średnicy od 3 do 8 mm. Powstaje wówczas mniej lub bardziej gęsty deszcz lub mgła złożona z małych i bardzo małych kropelek wody, których kształt nie zawsze jest kulisty. Średnica tych kropelek wynosi od ok. 0,05 do 1,0 mm, w zależności od rodzaju dyszy i ciśnienia wody. Czas ich przepływu przez komorę oraz przebieg zmian temperatury bywa bardzo zróżnicowany.




Doświadczenia eksploatacyjne central klimatyzacyjnych wykazały, że dla komór zraszania najbardziej przydatne są dysze osiowe, wydajność dysz przy ciśnieniu tłoczonej wody 1,5 -2,0 atm wynosi około 0,25 -0,8 m2/h. Masa rozpylanej wody jest proporcjonalna do kwadratowego pierwiastka ciśnienia wody na dopływie do dyszy. Przy zbyt małych średnicach otworów dysze zatykaj się. Wydajność całej płaszczyzny dysz wynosi ok. 0,5 -1,5 kg wody na 1 kg przepływającego  powietrza.   Przy większym zapotrzebowaniu wody należy stosować dwie płaszczyzny dysz. Do oddzielania kropelek wody unoszonych przez powietrze służy odkraplacz umieszczony na odpływie z komory zraszania centrali klimatyzacyjnej. Do oczyszczania wody zainstalowany jest po stronic ssawnej specjalny filtr siatkowy który ma na celu zabezpieczenie dysz przed zatykaniem. Do zwalczania alg i bakterii rozwijających się w wodzie śluzą dostępne w handlu specjalne środki (Acitol, Exal, Benzalkon i inne).

Sole
Stężenie soli zawartych w wodzie obiegowej, wskutek częściowego jej odparowywania, ustawicznie wzrasta i może spowodować wydzielanie się kamienia kotłowego dlatego do komory zraszania należy doprowadzać więcej świeżej wody uzupełniającej, niż odparowuje jej do powietrza. Do regulacji ilości wody śluzy zawór elektromagnetyczny zainstalowany na przewodzie doprowadzającym świeżą wodę. W celu uzdatnienia wody stosuje się również metody chemiczne, np. dodawanie polifosforanów.

Należy pamiętać o tym, że sole zawarte w rozpylonej wodzie pozostają w nawilżonym powietrzu, a wytracają się w postać pyłu w klimatyzowanych pomieszczeniach. Można temu zapobiec przez całkowitą demineralizację wody, jednak pociągi to za sobą inne niebezpieczeństwo: korozję urządzeń. Zmiękczanie wody metodą jonitową nie daje pożądanej poprawy, bowiem sole i tak pozostają w wodzie. Tam, gdzie nie powinny pojawić się pyły, należy za komorą dyszową instalować filtr zawiesinowy, ale przy wilgotności powietrza przekraczającej 90% powstaje niebezpieczeństwo kondensacji kapilarnej w czynniku filturjącym.

Zawartość soli ma także pewien wpływ na oddzielenie kropel, ponieważ obniża ciśnienie pary kropli. Niwsione w powietrzu małe krople, przechodząc przez odkraplacz potrzebują do odparowania więcej czasu. Rezultatem niecałkowitej wykrapania kropel wody może być wilgoć w kanałach powietiza wychodzących z urządzenia.

arecki1 : : klimatyzacja, centrala wentylacyjna, centrala klimatyzacyjne
maj 12 2011 Wentylator promieniowy
Komentarze: 0

 Budowa i zasada działania wirnika wentylatora promieniowego 

   Charakterystyczną cechą wentylatora promieniowego jest to, że kształt wirnika wymusza przepływ o składowej merydionalnej skierowanej w przybliżeniu promieniowo. Zasadą działania jest promieniowe przemieszczanie zawirowanej masy gazu wskutek działania siły masowej (odśrodkowej). Łopatki, służące do zawirowania gazu, mogą być różnie ukształtowane. Mogą być płaskie lub wygięte, ustawione promieniowo, zagięte do tyłu lub do przodu (rys. 1). 

 
Rys. 1. Układy łopatek wirników wentylatorów promieniowych 

   Główne parametry pracy wirnika, tzn. spiętrzenie i sprawność w funkcji wydatku, zależą od cech przepływu gazu w wentylacji  przez wieniec łopatkowy. 
   Obraz przepływu przez kanał wieńca, w jego przekrojach podłużnym i poprzecznym, przedstawiono na rysunku 2. Rozpatrywany jest tutaj przepływ przez wieniec łopatkowy wirnika na drodze od przekroju położonego przed krawędzią natarcia łopatki do przekroju na jego obwodzie zewnętrznym. Przyjęto, że gaz jest lepki i ściśliwy, a prędkość w całym, rozpatrywanym obszarze nie przekracza prędkości dźwięku. 

 
Rys. 4. Układy wektorów średnich prędkości u wlotu i wylotu z wieńca łopatkowego 

 
Rys. 5. Rozkłady prędkości merydionalnych w przepływie przez wirnik 

Teoretyczne obliczenia wirnika wentylatora promieniowego 
   Poniżej przedstawiony jest algorytm obliczania spiętrzenia ciśnienia, mocy i sprawność wirnika, będący wyciągiem z metodyki obliczania wentylatorów podanej przez S. Kuczewskiego. Algorytm ten został opracowany przy następujących założeniach: 
• wirnik ma charakter promieniowy, 
• przetłaczanym gazem jest powietrze, 
• spiętrzenie wentylatora jest na tyle nieduże, że można pominąć ściśliwość powietrza w analizie prędkości przepływu, 
• łopatki wirnika są wygięte w jednej płaszczyźnie i są one odgięte do tyłu, co oznacza, że kąty łopatki na wlocie i wylocie są dodatnie. 

Dane wejściowe: 
D1 - średnica wewnętrzna wieńca [m], 
D2 - średnica zewnętrzna wieńca [m], 
b1 - szerokość wieńca na wlocie [m], 
b2 - szerokość wieńca na wylocie [m], 
β1 - kąt wlotowy łopatki [o], 
β2 - kąt wylotowy łopatki [o], 
l - długość szkieletowej łopatki [m], 
z - liczba łopatek [-], 
n - prędkość obrotowa [obr/ /min]. 

arecki1 : : wentylacja, wentylator, wentylatory
kwi 22 2011 wentylacja oddymiająca
Komentarze: 1

 Nowa europejska norma EN 12101-4,5 reguluje jednoznacznie takie zagadnienia jak: obliczanie, dobór i montaż mechanicznych systemów oddymiających. 

   Oddymianie za pomoca wentylacji mechanicznej stosuje się w przypadkach, jeśli: 
- Pomieszczenia nie mają okien i leżą wewnątrz obiektu (TR/h > 4; TR - głębokość pomieszczenia, h - wysokość pomieszczenia). Są to takie pomieszczenia, jak: magazyny, garaże, pomieszczenia komputerów, drogi ewakuacji, tj. korytarze, klatki schodowe itp. 
- Układ budynku nie stwarza korzystnych warunków do dobrego ciągu termicznego. 
- W obiekcie są zainstalowane urządzenia zmniejszające naturalny ciąg termiczny (instalacja tryskaczowa, małe obciążenia ogniowe). 
- Mamy do czynienia z tzw. "czystymi" pomieszczeniami produkcyjnymi, gdzie oddymianie naturalne nie wchodzi w rachubę. Każde, nawet próbne otwarcie otworu oddymiającego prowadziłoby do kontaminacji pomieszczenia i zakłóceń w procesie technologicznym. 
- Pomieszczenia objęte pożarem charakteryzują się obciążeniem ogniowym mniejszym niż 200 MJ/m2. 
- Pomieszczenia są chronione instalacją p.poż., tzn. mamy do czynienia ze względnie "chłodnymi" dymami. 
Wentylacja i oddymianie mechaniczne garaży 
   W związku z budową garaży podziemnych w dużych miastach, główną uwagę poświęcono garażom średniej (400-1000 m2) i dużej wielkości (powyżej 1000 m2). 
   Wielkość energii jaka uwalnia się podczas spalenia samochodu osobowego o masie 1000 kg oblicza się następująco: 
- masa palna - 257 kg, 
- średnia wartość opałowa - 9,50 kWh /kg, 
- energia cieplna - 2438 kWh/1 samochód. 
   Odnosząc ww. wartość do liczby parkujących samochodów i powierzchni garażu, otrzymuje się wartości obciążenia ogniowego rzędu 120-140 kWh/m2. 
   Dym powstający podczas palenia się samochodu/(-ów) wzbija się najpierw do góry, zbierając się pod stropem garażu. Wskutek intensywnego powstawania nowych ilości dymów, część dymu "wędruje'' pod stropem w kierunku otworów oddymiających, część zaś (znaczna) schładzając się od chłodnych przegród (stropów) budowlanych opada ku dołowi i wypełnia stopniowo całe pomieszczenie. Niekiedy powstają silne zawirowania gorących dymów, spowodowane z jednej strony źródłem ciepła (płonący samochód), z drugiej strony szybkim schładzaniem tych gazów od chłodnych przegród budowlanych. Rozkład temperatury w garażu objętym pożarem zależy od wielu czynników; do najważniejszych należy obecność skutecznie działającej instalacji tryskaczowej. 
- W pewnych określonych warunkach oddymianie mechaniczne jest jedynym systemem prowadzącym do skutecznego usunięcia dymu i obniżenia temperatury powietrza w pomieszczeniu objętym pożarem. 
- Dla dróg ewakuacji takich jak: korytarze, klatki schodowe itp. odporność ogniowa stosowanych wentylatorów oddymiających powinna wynosić +400°C, 90 min. 
- Oddymianie mechaniczne to nie tylko wentylatory, ale również niezależne źródła zasilania, system przewodów, napływ świeżego powietrza. 
- W przypadku oddymiania garaży odporność termiczna wentylatorów zależy od typu (przypadku) pożaru (A, B, C) i od wielkości garażu. Wynosi ona +400°C, 90 min i maleje wraz ze wzrostem powierzchni garażu. 
- Tam, gdzie jest to możliwe, należy dążyć do tego, aby wentylatory garażowe pełniły funkcję podwójną, tj.wentylatora wywiewnego i oddymiającego. 
- W przypadku oddymiania wytrzymałość wentylatorów na temperaturę wynosić powinna +400°C, 90 min (dla garaży o powierzchni > 1000 m2), przy czym maleje ona w miarę wzrostu powierzchni garażu. 
- Rozdział powietrza w garażu powinien być tak zaprojektowany, aby wszystkie pojazdy były omywane świeżym powietrzem napływającym z zewnątrz. 

arecki1 : : wentylacja, oddymianie, wyciąg
kwi 03 2011 sterowanie centralami
Komentarze: 0

 Każdy użytkownik systemów wentylacyjnych i klimatyzacyjnych życzyłby sobie, by pracowały one niezawodnie i bezobsługowo. Aby utrzymywać mikroklimat pomieszczenia pod ścisłą kontrolą, każdy układ klimatyzacyjny oprócz "serca" - centrali klimatyzacyjnej, musi być wyposażony w "mózg" - układ automatyki z regulatorem. Obok tradycyjnych, powszechnie stosowanych, układów automatyki, producenci wprowadzają na rynek nowatorskie rozwiązania zarządzania centralą klimatyzacyjną. Taką przełomową innowacją jest Clima Palmtop - regulator oparty na komputerze kieszonkowym typu PDA (Personal Digital Assistant). Oferuje on niespotykaną dotąd możliwość sterowania pracą centrali na odległość oraz wiele innych, zgoła rewolucyjnych udogodnień dla użytkownika. Producentem regulatora Clima Palmtop jest firma VTS Clima. 


 

 Nowoczesne wentylatory dachowe mają, w czasach szczelnej stolarki okiennej, szerokie zastosowanie w każdych warunkach, a w szczególności tam, gdzie ze względów technicznych instalowanie innych zespołów wentylacyjnych jest utrudnione. Rozwiązania proponowane przez firmę Poniatowski pozwalają na efektywne przewietrzanie pomieszczeń, bez zajmowania w nich miejsca, zaś umiejętne rozmieszczenie punktów wentylacyjnych minimalizuje powstawanie niekontrolowanych przeciągów. Wentylatory typoszeregu WD stanowi 5 jednostek, które zostały wykonane z blachy duraluminiowej i pokryte epoksydową farbą proszkową, co daje gwarancję odporności na korozje. 

Wentylatory dachowe typu WD przystosowane są do mocowania na rurach PCV o średnicy Ø 110÷200 mm. Umożliwia to budowanie prostych, tanich i lekkich systemów wentylacyjnych przy wykorzystaniu szerokiego asortymentu rur, kolanek i rozgałęźników do instalacji kanalizacyjnych wykonanych z PCV. Montaż wentylatorów dachowych odbywa się w bardzo uproszczony sposób trwający ok. 2 min., pod warunkiem wcześniejszego przygotowania na dachu kanału wentylacyjnego oraz instalacji zasilającej. 

arecki1 : : klimatyzacja, klimatyzator, wentylacja, wentylacja z odzyskiem, wentylacja domowa, wentylator, wentylacja w domu
mar 17 2011 przepustnice wentylacyjne
Komentarze: 0

 Przepustnice wielopłaszczyznowe stanowią często używany i bardzo ważny element w układach klimatyzacyjnych, wentylacyjnych, czy instalacjach przemysłowych (rys. 1). Dzięki nim możliwa jest kontrola i regulacja przepływu strumienia gazu w przewodach wentylacyjnych, bądź całkowite zablokowanie jego przepływu. 


   W zależności od kąta i kierunku otwarcia żaluzji rozróżnia się przepustnice współ- i przeciwbieżne. Przepustnice wykonane mogą być ze stali, stopów lekkich (najczęściej aluminium) lub z tworzyw sztucznych. Stopień otwarcia przepustnic, regulowany kątem odchylenia żaluzji, może być realizowany poprzez przekładnie zębate napędzane siłownikami pneumatycznymi, mechaniczno-elektrycznymi lub, w najprostszy sposób - ręcznie. W kraju (np. Smay, Alnor, 2KAN itd.) oraz w Europie istnieje szereg producentów tych ważnych, ale stosunkowo prostych elementów wentylacji do kontroli i regulacji przepływu gazów w instalacji. W Polsce niestety nie ma odpowiednich norm określających wymagania jakim powinny odpowiadać produkowane przepustnice wielopłaszczyznowe. Dane literaturowe są dosyć fragmentaryczne, a wyniki badań uzyskane na ich podstawie charakteryzują się bardzo dużym rozrzutem liczbowym. W krajach UE istnieje norma EN 1751 [1], która precyzyjnie opisuje zasady badań, jakim powinny być poddane produkowane przepustnice wielopłaszczyznowe, oraz jakie informacje powinien zawrzeć producent, aby odbiorca mógł w sposób prosty i jednoznaczny porównać różne, oferowane na rynku przepustnice. Wyniki badań przepustnic stanowią jednocześnie kryteria porównawcze dla poszczególnych przepustnic. Ocena przepustnic polega na wykonaniu następujących badań: 
   - przepływowych, 
   - mechanicznych; 
   - cieplnych; 
   - akustycznych (nie objęte normą EN 1751).



 
Rys.2. Schemat stanowiska do badań przepływowych przepustnic 

 

arecki1 : : wentylacja, przepustnice, instalacja wentylacji, montaż wentylacji